Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in, Uluslararası Vuslat Platformu tarafından düzenlenen “Ufuktaki Yeni Türkiye İstanbul Buluşmaları” programında çekilen bir fotoğraf üzerinden yeniden yapay bir tartışma oluşturulmak isteniyor. Bakan Tekin’in elindeki kitabın kapağındaki bir ifade üzerinden yapılan yorumlar, olayın doğal akışı dikkate alındığında gerçeklikten çok ideolojik bir yaklaşım içeriyor.
Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin, Uluslararası Vuslat Platformu tarafından düzenlenen “Ufuktaki Yeni Türkiye İstanbul Buluşmaları” programına katıldı. Program sonrası sosyal medyada paylaşılan bazı fotoğraflar üzerinden, belirli çevreler tarafından yeniden bir tartışma başlatılmaya çalışıldığı görüldü.
Tartışmanın merkezine yerleştirilen karede, yazar tarafından hediye edilen “Gargat” isimli kitap yer aldı. Fotoğrafta Bakan Tekin’in elinde tuttuğu kitabın kapağında küçük harflerle yazılı “Kemalist esaretin gerçek sahipleri” ifadesi öne çıkarılarak, buradan “Milli Eğitim Bakanı açıkça Atatürk karşıtıdır” şeklinde ağır ve kasıtlı bir algı oluşturulmaya çalışıldı.
Ancak konuya sağduyulu bir şekilde bakıldığında, ortada büyütülecek bir durumdan ziyade son derece sıradan bir protokol anı olduğu açıkça görülüyor.
Bir programda çok sayıda davetliyle bir araya gelen bir bakanın, kendisine uzatılan bir kitabı nezaket çerçevesinde kabul ederek fotoğraf vermesi; o kitabın içeriğini, kapağındaki ifadeleri ya da yazarın görüşlerini benimsediği anlamına gelmez. Özellikle kalabalık organizasyonlarda gerçekleşen bu tür anlar üzerinden ideolojik sonuçlar çıkarmak, iyi niyetli bir değerlendirme olarak değerlendirilemez.
Nitekim konuyla ilgili paylaşım yapan isimlerden Fırat İsmail İbrahimoğlu da sosyal medya hesabından yaptığı açıklamada; Vuslat Platformu’nun kahvaltı ve Kur’an tilaveti programına katıldıklarını, Yusuf Tekin ile birlikte Cumhurbaşkanı danışmanı Hamza Cebeci’ye “Gargat” isimli kitabı hediye ettiklerini ifade etti.
Bu açıklama da gösteriyor ki söz konusu fotoğraf, yalnızca Bakan Tekin’e özel planlanmış bir mesaj değil; etkinliğe katılan Ak Parti İl Başkanı da başta olmak üzere farklı isimlere yapılan sıradan bir kitap takdiminin yansımasıdır. Aynı etkinlikte farklı katılımcılara da benzer şekilde kitapların sunulduğu anlaşılmaktadır.
Dolayısıyla ortada bazı çevrelerin iddia ettiği gibi planlanmış bir sembolik duruş, bilinçli bir ideolojik mesaj ya da özel bir politik poz bulunmamaktadır. Aksine bu kare, kalabalık bir etkinlikte gerçekleşen olağan bir karşılaşmanın ve nezaket çerçevesinde yapılan bir takdimin ürünüdür.
Öte yandan söz konusu kitap da gizli ya da yasaklı bir yayın değildir. Yeni basılmış bir eser olarak D&R ve BKM Kitap gibi bilinen kitap satış noktaları başta olmak üzere çeşitli platformlarda açık şekilde satışa sunulmaktadır. Bu durum da ortada gizli ya da sakıncalı bir materyal üzerinden yürütülen bir propaganda olduğu iddialarını zayıflatmaktadır.
Burada dikkat çeken asıl nokta ise şudur: Yusuf Tekin’i icraatları üzerinden eleştirmekte zorlanan bazı çevreler, zaman zaman bu tür görüntüler üzerinden yeni tartışma alanları oluşturmaya çalışmaktadır. Fotoğrafın kendisinden ziyade, sonradan yüklenen anlamlar üzerinden yürütülen bu yaklaşım, eleştiriden çok itibarsızlaştırma çabası olarak değerlendirilmektedir.
Nitekim Bakan Tekin, daha önce katıldığı programlarda da Atatürk’e yönelik iddialar üzerinden kendisine yöneltilen suçlamalara açık şekilde cevap vermiş ve bu tür etiketlemelerin gerçeği yansıtmadığını ifade etmiştir. Buna rağmen aynı iddiaların tekrar gündeme getirilmesi, hakikati ortaya koyma çabasından çok önceden oluşturulmuş bir algının sürdürülmek istendiğini göstermektedir.
Sonuç olarak; Yusuf Tekin’in söz konusu fotoğraf üzerinden “Atatürk karşıtı” olarak gösterilmeye çalışılması, somut verilere değil yorumlara dayalı bir yaklaşımdır. Fotoğrafın çekildiği ortam, etkinliğin yapısı ve paylaşımların içeriği birlikte değerlendirildiğinde, ortada ideolojik bir mesajdan ziyade tamamen doğal bir fotoğraf karesi olduğu anlaşılmaktadır.
Kamuoyunun da bu tür yapay tartışmalar yerine eğitim alanında atılan somut adımlara ve ortaya konulan çalışmalara odaklanması gerektiği değerlendirilmektedir. Çünkü geçici algılar değil, kalıcı hizmetler belirleyici olacaktır.
